એકલવાયી રાત


b7681798e3af00b5024646da6e9484ff_large

તારી આંખ ત્યાં ન’તી
તારો અવાજ હતો દૂર, ખૂબ દૂર,
ગીત વિનાની એ સાંજ હતી
રાત હતી સિતારા વિનાની.

મૌન હતું ખૂન ઊંડું અને અવિચલ
ઉપર, નીચે અને આસપાસ
પ્રત્યેક લહેરખી
નાનકડું મરણ લઈને આવતી હતી.

તારે માટે મારો જીવ ફૂલ જેવો હતો,
ખુલ્લંખુલ્લો,
જો મરણનો હાથ તેના પર પડે
તો તે હતો બસ રાખ. –

એ નીરવ ક્ષણમાં
નિર્દયતાથી મને એટલું સમજાયું
આ સુંદર જિંદગીમાંથી
વેદના સાથે પસાર થવું એટલે શું?

– પી. સી. બાઉટેન્સ
(દેશ: આયર્લેન્ડ)
(અનુવાદ: સુરેશ દલાલ)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s