એકલવાયી રાત

b7681798e3af00b5024646da6e9484ff_large

તારી આંખ ત્યાં ન’તી
તારો અવાજ હતો દૂર, ખૂબ દૂર,
ગીત વિનાની એ સાંજ હતી
રાત હતી સિતારા વિનાની.

મૌન હતું ખૂન ઊંડું અને અવિચલ
ઉપર, નીચે અને આસપાસ
પ્રત્યેક લહેરખી
નાનકડું મરણ લઈને આવતી હતી.

તારે માટે મારો જીવ ફૂલ જેવો હતો,
ખુલ્લંખુલ્લો,
જો મરણનો હાથ તેના પર પડે
તો તે હતો બસ રાખ. –

એ નીરવ ક્ષણમાં
નિર્દયતાથી મને એટલું સમજાયું
આ સુંદર જિંદગીમાંથી
વેદના સાથે પસાર થવું એટલે શું?

– પી. સી. બાઉટેન્સ
(દેશ: આયર્લેન્ડ)
(અનુવાદ: સુરેશ દલાલ)

Advertisements