તમે મને

.
.
તમે મને વધારે મૂગો કરી દીધો.
એક જ સોનેરી આભા
બધી ચીજો પર છવાઈ ગઈ.
હું વધારે એકલો થઇ ગયો
તમારી સાથે ઊંડા ઉતારીને.
હું એક ખાડામાંથી નીકળ્યો
એકલો ખોવાયેલો, અને મૂગો.
મારી ભાષા તો હું ભૂલી જ ગયો
અને મારી આસપાસની ચારેબાજુની ભાષા બોલવા
લાગ્યો
વૃક્ષો અને છોડવાઓની
નદીના તરંગની
આદમના યૌવનની નાદાનિયત
ઈવની યુવાન નિર્દોષતા
ગમે તેમ! તોપણ!
એવું લાગે છે
તું મને ચારેબાજુથી લપેટી લે છે
હું તમારા વ્યક્તિત્વના મોઢામાં અપૂર્વ આનંદનો
આનંદનો કોળિયો થઈ જાઉં છું…હું
વાચા વિનાનો.
.
.
– શમશેર બહાદુરસિંહ
(ભાષા: હિન્દી)
(અનુવાદ: સુશી દલાલ)

Advertisements

પ્રેયસી: ભાગ-૩

.
.
આ આખો
કોમળ કાંસમાં ઢાળેલો
ગોળાકારનો અરીસો
મારી છાતીએ ભીસાયેલો છતાં
આઝાદ છે.
જેમ કોઈ ખુલ્લા બાગમાં
સવારની સ્વચ્છ
ભીની ભીની હવા.
આ તારું સંગીન શરીર
અજબ ઢંગથી
મારી અંદર વસી ગયું છે.
.
.
– શમશેર બહાદુરસિંહ
(ભાષા: હિન્દી)
(અનુવાદ: સુશી દલાલ)

પ્રેયસી: ભાગ-૨

.
.
ઘઉંવર્ણી ગુલાબની પાંખડીઓ
ખીલેલી છે.
દૂર ચારે તરફ
હસી રહી છે.
આ મીઠું હાસ્ય
જે મારી અંદર ઓગળી રહ્યું છે.
તું છે
તારું સુડોળ શરીર એક ધોધ છે
જેને હું એક જ જગાએ ઊભો ઊભો જોઉં છું.
આવું સુંવાળું અને ગતિમાન
આવું મૂર્ત સુંદર ઉજ્જવલ.
.
.
– શમશેર બહાદુરસિંહ
(ભાષા: હિન્દી)
(અનુવાદ: સુશી દલાલ)