હું જન્મ્યો છું કોઈ

.
.
હું જન્મ્યો છું કોઈ વિરહ તણું મીઠું દર્દ લૈ
ઉછેરે મારા જે ઊછરતું રહ્યું ગૂઢ ભીતરે,
થતા એના અંગો વિકસિત પૂરા પુખ્ત વયના
સમાતો ના એનો મુજ ભીતરમાં ઇન્દ્રિયગણ;
.
.
અને એણે એની વયરુચી પ્રમાણે નજરનું
પ્રસારીને વાળે ચીકણું ચીકણું જાળું સઘળે
ગ્રહી, ચાખી વસ્તુ નવી નવી, અને થૂથૂ કરીને,
થૂંકી નાખી છે રે, વળી વધી જતો મૂળ વિરહ;
.
.
હું જન્મ્યો છું સંગે વિરહ થઇ કો ગૂઢ; નહિ તો
બધા ભોગે શાને ક્ષણિક રસ, ને ગ્લાનિ જ પછી?
અરે, તો આ કોનો વિરહ ઊછરે છે મુજ વિશે?
મળ્યું જન્મારાનું દરદ, પછી, તો કોની પ્રીતનું?
.
.
ન જાને, આ કોની વિરહ મુજ આ હાથ પકડી
જતો દોરી? કોને ઘર લઇ જશે અંતિમ ઘડી?
.
.
– ઉશનસ

Advertisements